Nasza kadra

     
     
 
Magdalena Olczyk  
 
Ze Szkołą bez Granic współpracuję od 2014 roku i od początku uczę młodsze dzieci. 
Z wykształcenia jestem Pedagogiem - ukończyłam Uniwersytet Wrocławski. Swoje doświadczenie zawodowe zdobyłam w Polsce praktykując w takich Placówkach jak Dom Dziecka czy Świetlica Środowiskowa ale także w Edynburgu podczas wolontariatu w tutejszym Przedszkolu. Ponadto udział w różnych szkoleniach, kursach i warsztatach umożliwił mi pogłębienia mojej wiedzy i zdobytych umiejętności.
Prowadząc zajęcia dobieram formy i metody pracy w taki sposób aby dzieci rozwijały swoje zainteresowania i pogłębiały swoja wiedzę. Otaczam je również troską, opieką i zrozumieniem. Bliska jest mi Pedagogika M. Montesorii oraz metody Pedagogiki zabawy (Klanza), które wykorzystuje w swojej pracy.
Prywatnie jestem Mamą Michałka 7lat i Zosi 1.5l Moje dzieci są dla mnie inspiracją. Ich narodziny otworzyły mnie na wiele nowych, niepowtarzalnych doświadczeń. Pokazały mi jak wesołe i bogate może być życie.
To co lubię to dobra książka, muzyka oraz wspólne chwile z moim Mężem.
 
Ola Tyburczy  
 
Pochodzę z Wrocławia, w 2009 roku ukończyłam studia magisterskie na kierunku Pedagogika Specjalna o specjalności Resocjalizacja w Dolnośląskiej Szkole Wyższej. 

W ciągu studiów zdobywałam doświadczenie w pracy z dziećmi, prowadząc badania na temat specyficznych trudności w nauce czytania i pisania. Moje prace, licencjacka i magisterska, dotyczyły tematyki dysleksji. W Polsce pracowałam na stanowisku pedagoga szkolnego w dwóch szkołach.  Do moich osiągnięć zaliczam między innymi napisanie dwóch programów zajęć z pedagogiem i przyznanie mi na nie dotacji unijnych. Moją pasją jest praca z dziećmi, wkładam w nią dużo zaangażowania. Do Szkocji przyleciałam w 2010 roku. Od 2014 roku pracuję w Szkole bez Granic jako nauczyciel.

 
Ola Prędyś  
 
W “Szkole bez granic” pracuję od września 2014 roku. Z wykształcenia jestem pedagogiem specjalnym. Ukończyłam studia licencjackie na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie w dwóch specjalizacjach: surdopedagogika i terapia pedagogiczna. W swojej codziennej pracy z dziećmi kieruję się podejściem indywidualnym. Wierzę, że każde dziecko posiada talent oraz zdolne jest osiągnąć sukces, przy odpowiednim wsparciu osób dorosłych. Ponadto łączę polskie i brytyjskie metody nauczania, co wydaje mi się być najlepszym rozwiązaniem dla dzieci dwujęzycznych.  Wolny czas spędzam podróżując, czytając książki oraz słuchając muzyki.
 
Helena Kmiecińska  
 
Jakiś czas temu :) studiowałam w Wyższej Szkole Pedagogicznej (obecnie Uniwersytet Opolski) na kierunku: pedagogika ze specjalnością nauczanie początkowe. Tam też obroniłam pracę magisterską. A potem przez 36 lat pracowałam w szkole, pełniąc kolejno funkcje nauczyciela, wicedyrektora szkoły i pedagoga szkolnego. 
   Swoje wieloletnie doświadczenie wykorzystuję obecnie w nowych warunkach. Od początku istnienia Szkoły bez Granic uczę polskie dzieci mieszkające w Szkocji języka ojczystego. To zadanie trudniejsze niż codzienna praca w szkole w Polsce, ale i satysfakcja większa, szczególnie, że każdego roku przybywa nowych, chętnych do nauki uczniów.
 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Agnieszka Bugaj  
 
Z wykształcenia jestem filologiem polskim ze specjalnością kulturoznawstwo. Dodatkowo ukończyłam studium pedagogiczne dla polonistów. Nauczanie jest dla mnie czymś wyjątkowym, ponieważ mam ogromną szansę przekazać dzieciom i młodzieży ,,obraz" naszego języka polskiego, a także bogactwo naszej kultury: teatr, film, sztuka, muzyka. 
W życiu prywatnym kocham książki, dobre kino i jestem miłośniczką kaktusów, a wiernym moim towarzyszem każdego dnia jest muzyka. 
Ze Szkołą bez Granic współpracuję od początku jej działania w Livingston, czyli od 2010 roku.
 
 
Katarzyna Śmetanka  
 

Mieszkam w Edynburgu ponad rok i od tego czasu jestem tym miastem oczarowana.

Z wykształcenia jestem pedagogiem terapeutycznym i wczesnoszkolnym. Studia skończyłam na Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie. Swoje doświadczenie i inspirację do pracy z dziećmi (szczególnie ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi) zawdzięczam wieloletniej pracy w Stowarzyszeniu Centrum Wolontariatu w Pionkach. Jestem jednym z założycieli tego Stowarzyszenia, które nadal prężnie działa w mojej rodzinnej miejscowości i ma na swoim koncie wiele sukcesów. Swoje doświadczenie chętnie wykorzystuję w pracy z dziećmi, starając się aby każde moje zajęcia były dla dzieci ciekawe i interesujące. Do każdego ucznia podchodzę indywidualnie, doceniając nawet najmniejszy sukces przez niego osiągnięty. 

Moim największym marzeniem jest otworzenie Przedszkola opartego o zasady Marii Montessori (przedszkole poznawania świata). W życiu kieruję się zasadą: "Podczas dążenia do celu najmniej uczy nas sam cel. Najważniejsza jest droga do tego celu - to podczas niej zdobywamy najcenniejsze doświadczenia" :)

 
 

Edyta Kopycińska-Żywotek  

Ukończyłam studia magisterskie na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach  filia w Cieszynie na kierunku Pedagogika. Następnie ukończyłam studia podyplomowe z zakresu: Logopedii na Uniwersytecie Śląskim filia w Sosnowcu, Pedagogiki Specjalnej – Oligofrenopedagogiki na Uniwersytecie Śląskim filia w Cieszynie oraz Neurologopedii dziecięcej na Wyższej Szkole Lingwistycznej w Częstochowie.

Posiadam ugruntowane doświadczenie  w pracy z  dziećmi ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Jako logopeda pracuje również z dziećmi z opóźnionym rozwojem mowy, z prostymi wadami wymowy, alalią czy afazją.

Od niedawna mieszkam w Edynburgu. Bardzo lubię długie spacery ze swoją 9 letnią córką Wiktorią. Motto pracy logopedycznej: „Mowa jest zwierciadłem duszy człowieka i trzeba o nią dbać” Leon Kaczmarek

 

Elżbieta Błaszczyk

Jestem mamą dwóch nastoletnich córek. Mieszkam i pracuję w Edynburgu od ponad 10 lat. Współpracuję ze Szkołą Bez Granic od blisko 5 lat. Moje rodzinne miasto to uroczy Świdnik koło Lublina.  Studia  pedagogiczne w zakresie nauczania początkowego ukończyłam na Uniwersytecie Marii Curie Skłodowskiej, gdzie poznałam wielu wspaniałych przyjaciół, nauczycieli i profesorów.  Do chwili obecnej cenię sobię wykłady i ćwiczenia u Pani profesor S.Guz z dziedziny pedagogiki przedszkolnej i wczesnoszkolnej oraz edukacji dzieci techniką M.Montessori.

Wolne chwile poświęcam rodzinie, a zwłaszcza córkom, dla których staram się być bardziej przyjaciółką niż matką. Wierze, że przyjacielskie stosunki między dzieckiem a rodzicem wyzwalają u podopiecznych poczucie bezwarunkowej akceptacji, zrozumienia i wsparcia. Ponad wszystko cenię sobię szczerość i uczciwość, nie akceptuję matactwa i braku tolerancji. Swoją przyszłość wiążę z marzeniami o podróżach do dalekich krajów Afryki w ramach wolentariatu społecznego...

 

Małgorzata Chochulska

Swoją karierę zawodową rozpoczęłam 22 lata temu która, związana jest z nauczaniem dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Do zawodu przygotowywałam się podejmując naukę w Studium Nauczycielskim. W celu podniesienia swoich kwalifikacji  rozpoczęłam studia wyższe o kierunku Wychowanie Przedszkolne na Uniwersytecie Opolskim. Kolejnym krokiem mojej edukacji  były studia podyplomowe o kierunku Edukacja Elementarna Dziecka Sześcioletniego. Każdego roku w pracy zawodowej uczestniczyłam w różnych formach szkolenia zawodowego rozwijając przy tym  swoje predyspozycje.  Swoje wieloletnie doświadczenie oraz wiedzę wykorzystuję na co dzień w wykonywanej pracy.

 

Iwona Swić

Ukonczylam studia na Universytecie Podlaskim o kierunku pedagogika opiekunczo-wychowawcza oraz pedagogikę wczesnoszkolną na University of Roathampton w Londynie. Zdobyłam certificat do pracy z dziecmi z autyzmem.
Mieszkam w Edynburgu od 9 lat. Bardzo lubię podróżować oraz spędzać aktywnie czas. Moją pasją jest praca z dziećmi i w tym kierunku chciałabym podążać, bo jak powiedzial Phil Bosmans - "Dziecko jest chodzącym cudem, jedynym, wyjątkowym i niezastąpionym."

 

Karolina Wolska

Studia magisterskie ukończyłam na Uniwersytecie Marii Curie – Skłodowskiej w Lublinie na kierunku Pedagogika Wczesnoszkolna i Przedszkolna oraz  Pracę Socjalną i Pomoc Społeczną w Wyższej Szkole Ekonomii i Innowacji.
Moje doświadczenie to liczne praktyki w szkołach, instytucjach pomocowych, więzieniach, Domach Dziecka, wolontariaty w organizacjach pozarządowych na rzecz pomocy osobom samotnym,niepełnosprawnym i starszym.

W Szkocji mieszkam  od dwóch lat. Pracuję głównie z dziećmi oraz młodzieżą a od Października  jestem nauczycielem najmłodszej grupy w naszej szkole co daje mi ogromną radość i satysfakcję. Uwielbiam sport oraz aktywne spędzanie wolnego czasu, ale jestem pełna akceptacji dla kanapowych leniuchów i dobrze ich rozumiem :D

 

   

 

 

Jolanta Hantke

Jestem nauczycielem geografii i przyrody z 25 letnim stażem pracy w szkole podstawowej i gimnazjum w Polsce. Współpracuję ze Szkołą bez Granic od początku jej istnienia tj. od 2009. Ukończyłam Wydział Nauk o Ziemi na Uniwersytecie Ślaskim oraz Studia Podyplomowe Nauczanie Przyrody.
Lekcje prowadzę aktywnymi metodami nauczania, gdzie dzieci i młodzież poznają geografię i przyrodę Polski oraz zagadnienia z ekologii. Uczę nie tylko szacunku do przyrody i ojczyzny, ale również poszanowania drugiego człowieka.
Prywatnie jestem żoną i mamą trójki dzieci, a także szczęśliwą babcią. Fascynuje mnie psychologia i medycyna naturalna.

   

 

 

Izabela Wołczyńska

Jestem mamą 1,5 rocznego Filipa. Od sześciu lat mieszkam w Edynburghu. To jest  już mój trzeci rok współpracy ze Szkołą Bez Granic. Jestem absolwentką Wydziału Filologiczno - Historycznego (spec.dziennikarstwo)  na Akademii Świętokrzyskiej. Ukończyłam także kurs pedagogiczny dla nauczycieli języka polskiego. Swoją przyszłość zawodową wiążę z nauczaniem. Bardzo lubię obserwować postępy młodych ludzi w nauce, stale szukam nowych sposobów skutecznego przekazywania wiedzy, odkrywam tajniki pedagogiki Marii Montessori. 
Usilnie próbuję opanować sztukę dłubania na drutach i szydełku...

 

   

 

 

Michał Czyżykowski

Parę ładnych lat temu ukończyłem (nie, to wcale nie było tak dawno :) Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego. Od dziesięciu lat mieszkam w UK, z czego większość w Edynburgu. Pewnego dnia wpadliśmy na siebie z Joanną Ulatowską i tak powstał pomysł na polską szkołę. Zawsze chciałem zrobić coś dla polskiej społeczności. Nie jest to łatwe, lecz przynosi wiele wewnętrznej satysfakcji. Miło jest usłyszeć  ciepłe słowa uznania pod adresem naszego grona pedagogicznego oraz patrzeć na rodziców wyrażających swoje zadowolenie z postępów "naszych" dzieci. Poza pracą w szkole moją główną pracą jest pomoc rodzinom, by nie straciły finansowej stabilności w razie trudnych sytuacjach życiowych, zdrowotnych lub zawodowych. Osobiście chciałbym pozostać wierny mojemu "wewnętrznemu dziecku" z jego radościami i pasjami, by nie utracić ich stając się osobą dorosłą, bo"tylko dzieci wiedzą, czego szukają" - Zgadzam sie tu z Antoine de Saint-Exupery lub on ze mna, ale jakie to ma znaczenie ;)

 

 

Ewelina Łukaszek

Jestem magistrem historii, absolwentką Uniwersytetu Rzeszowskiego. W Szkocji mieszkam od 7 lat, ze Szkołą Bez Granic współpracuję od listopada 2011 roku. Mój 5- letni syn Fergus jest również uczniem naszej szkoły. Moim głównym celem jako nauczyciela jest przybliżenie naszym uczniom obrazu naszego ojczystego kraju z  perspektywy historii. Z mojego punktu widzenia jest to pomocne we wzbudzaniu u nich uczuć patriotycznych i szacunku dla własnej historii.  Za wzór pedagoga i człowieka uważam profesora Janusza Korczaka. Jego metody wychowawcze i podejście do dzieci są dla mnie modelem do naśladowania w pracy z naszymi wychowankami. Poza historia, która jest moja pasja w życiu zawodowym i prywatnym, interesuje się również ekonomia. Moja ulubiona forma relaksu jest czytanie książek i spacery z synem. 

 

   

 

 

Joanna Ulatowska

Do Szkocji przyjechałam w 2008 roku po wielu, wielu latach pracy w szczecińskich szkołach jako nauczyciel języka polskiego i egzaminator maturalny. Ponieważ praca nauczyciela i wychowawcy zawsze sprawiała mi wiele satysfakcji, nie wyobrażałam sobie, że mogę bez niej żyć. Więc… wspólnie z Michałem Czyżykowskim (poznaliśmy się w Edynburgu) założyliśmy polską szkołę sobotnią. I tak zaczęła się cosobotnia przygoda z wieloma wspaniałymi ludźmi – małymi i dużymi, która trwa od 2009 roku. I mam nadzieję, nieprędko się skończy.

Moje marzenia? Móc więcej czasu spędzać z Zosią i Stasiem – moimi wnukami, stworzyć ligę scrabble i znaleźć grupę ludzi, którzy chcieliby porozmawiać o polskiej literaturze, o sztuce o filmie…

 

  Ś.P.
Ks. Piotr Czerwonka - był członkiem naszego grona, pozostanie w naszej pamięci jako dobry człowiek.


Był Pallotynem. Pochodził z Gdyni. Ukończył seminarium duchowne księży Pallotynów w Ołtarzewie k/Warszawy w 1989 roku. Na kaplana został wyświęcony 6-go maja 1989 roku. Jego pragnieniem przed wstąpieniem do seminarium był wyjazd na misję. Po święcenich i przygotowaniu do wyjazdu na misje (był między innymi w Szkocji na trzech parafiach, praktykujac swój angielski) wyjechał w 1991 na misję do Papui Nowej Gwinei. Tam pracował do 2007 roku na trzech różnych parafiach (Torembi i Burui przy rzece Sepik w latach 1992-96, w parafii Boram w Wewak w latach 1997-2000 a nastepnie w parafii Ulupu w buszu w latach 2001-07). Po powrocie z misji, w latach 2007-09 był w sekretariacie misyjnym zgromadzenia Pallotynów, głosząc kazania i katechezy misyjne. Ponadto w tamtym czasie miał przez kilka miesiecy okazję wyjechać na kilka pielgrzymek w różne części Europy iaZiemi Świętej. W 2009 roku dostał propozycję wyjazdu do Sarasoty na Florydzie, aby przez trzy lata (kontrakt) pomoc pallotynom wloskim tam pracujacym. Po zakończeniu pracy na Florydzie, przełożony skierował ks.Piotra (na prośbę Ks. Kardynała) do pracy w katedrze w Edynburgu. Tutaj pracował, pomagając jako wikary lokalnemu kosciołowi w katedrze oraz pracując jako duszpasterz dla części polonii mieszkającej w Edynburgu. Zmarł 9/2/2017 do ostatnich chwil realizując swoją misję.
 
   

 

     
     

 

aktualności szkoły

Nadeszła jesień a z nią czas na krótkie ferie.

 

 

oddział Falkirk

Przypominamy naszym uczniom i rodzicom, że trwają ferie wiosenne.

VIII Polskie Dyktando w Szkocji i Irlandii Płn.